Column

Het is vakantietijd. Het land laat zich van zijn zonnigste kant zien. Net als vele anderen geniet ik van vrije tijd. De drukte van alledag raakt een beetje uit mijn hoofd. En vanavond, een lange zomeravond in de tuin, is er ruimte in mijn gedachten om te dromen en plannen te maken. Ik denk na over de komende maanden en jaren. Hoe zullen ze eruit zien? Wat zou ik graag willen bereiken? Wat hoop ik dat er zal gebeuren?

In mijn gedachten komt ook het stukje dat ik vandaag las. Een vakantie thuis is een goed moment om mijn eigen boekenkast te herontdekken op titels die ik wel heb staan maar eigenlijk niet echt heb gelezen. Mijn oog viel op Stand. A call for endurance of the saints (John Piper, Justin Taylor). In het eerste hoofdstuk vond ik een confronterend stukje over Demas. Hij was eens een medewerker van Paulus in de verspreiding van het evangelie (Fil 1:24), maar hij heeft Paulus de rug toe gekeerd en is naar Thessalonica gegaan omdat ‘hij de tegenwoordige wereld heeft liefgekregen’ (2 Tim 4:10).  In het Engels kwam het nog wat sterker op me over: ‘in love with the present world’.

Ik vraag me af hoe lang de toekomst waar ik plannen voor kan maken nog zal duren. We leven toch in de eindtijd? Weet ik zeker dat ik het zal volhouden? Ben ik eigenlijk niet op veel manieren in love with the present world?!

 

Coralien Vink – van Setten

 

 

Column – Verdiepingsconferentie